Moja oferta
Diagnoza ADHD u osób dorosłych
Diagnozę zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) przeprowadzam zgodnie z kryteriami DSM-5 oraz zaleceniami towarzystw naukowych. Trzonem procesu diagnostycznego jest półustrukturyzowany wywiad diagnostyczny DIVA-5, opracowany specjalnie do oceny ADHD u dorosłych. To on stanowi podstawę rozpoznania oraz różnicowania z innymi zaburzeniami — wraz z pogłębionym wywiadem klinicznym SCID-5-CV, gdy pojawi się podejrzenie zaburzeń współistniejących.
Wynikiem procesu jest pisemna opinia psychologiczna zawierająca diagnozę psychologiczną oraz zalecenia dotyczące dalszego postępowania.
Narzędzia będące trzonem diagnozy i różnicowania:
- •DIVA-5 — półustrukturyzowany wywiad diagnostyczny (Diagnostic Interview for ADHD in Adults); ocenia każde kryterium DSM-5 w dzieciństwie i dorosłości oraz różnicuje z innymi przyczynami objawów
- •SCID-5-CV — pełny wywiad kliniczny DSM-5, włączany, gdy w trakcie diagnozy pojawia się podejrzenie innych zaburzeń (nastroju, lękowych, PTSD)
Kwestionariusze pomocnicze — jako przesiew i punkt wyjścia do wywiadu, nigdy jako samodzielna podstawa rozpoznania:
- •ASRS v1.1 — przesiewowy kwestionariusz WHO; wskazuje obszary, które pogłębiam w wywiadzie
- •AQ, BDI, BAI, DES-R — sygnalizują nasilenie cech spektrum autyzmu, obniżonego nastroju, lęku i objawów dysocjacyjnych; te tropy weryfikuję i różnicuję dopiero w wywiadzie klinicznym
Diagnoza zaburzeń osobowości
Diagnoza zaburzeń osobowości zgodnie z kryteriami DSM-5. Proces wymaga szczególnej staranności metodologicznej i obejmuje pogłębiony wywiad kliniczny, analizę długotrwałych wzorców funkcjonowania oraz zastosowanie standaryzowanych narzędzi diagnostycznych o potwierdzonej trafności i rzetelności.
Celem diagnozy jest określenie, czy prezentowane trudności spełniają kryteria rozpoznania zaburzenia osobowości, co stanowi podstawę do zaplanowania odpowiedniej interwencji psychoterapeutycznej opartej na dowodach (np. CBT, DBT)
- •Ustrukturyzowany wywiad kliniczny SCID-5-PD (Structured Clinical Interview for DSM-5 Personality Disorders)
- •Kwestionariusz osobowości MMPI-2 (Minnesota Multiphasic Personality Inventory)
- •Analiza długotrwałych wzorców funkcjonowania interpersonalnego, emocjonalnego i behawioralnego
- •Diagnoza różnicowa z innymi zaburzeniami psychicznymi (w tym zaburzeniami nastroju, lękowymi i traumy)
Konsultacja psychologiczna
Jednorazowe spotkanie konsultacyjne, podczas którego możesz omówić swoje trudności, wątpliwości lub pytania dotyczące zdrowia psychicznego. To przestrzeń do wspólnego zastanowienia się nad Twoją sytuacją i możliwymi kierunkami działania.
Konsultacja może obejmować:
- •Omówienie aktualnych trudności i objawów
- •Wstępną ocenę sytuacji
- •Sugestie dotyczące dalszych kroków (diagnoza, terapia, konsultacja psychiatryczna)
- •Odpowiedzi na pytania dotyczące zdrowia psychicznego
- •Rekomendacje specjalistów i dalszej pomocy
Wsparcie psychologiczne w rzadkich zespołach neuropsychiatrycznych
Wsparcie psychologiczne dla osób doświadczających rzadkich stanów o podłożu neurologicznym lub neuropsychiatrycznym, w tym zaburzeń percepcji. Rozumiem, jak obciążające psychicznie mogą być chroniczne, nietypowe objawy - często trudne do zdiagnozowania i niezrozumiałe dla otoczenia.
Wsparcie psychologiczne stanowi element interdyscyplinarnego podejścia do leczenia i koncentruje się na pomocy w adaptacji do objawów, redukcji wtórnych trudności emocjonalnych (lęk, obniżony nastrój) oraz poprawie jakości życia w oparciu o strategie o potwierdzonej skuteczności.
W przypadku Visual Snow Syndrome uwzględniam pełny obraz objawów towarzyszących — m.in. palinopsję, tinnitus, nyktalopię i nadwrażliwość na światło. Wsparcie psychologiczne nie zastępuje diagnostyki neurologicznej i okulistycznej, lecz pomaga w adaptacji do przewlekłych objawów i ograniczaniu wtórnego lęku.
W praktyce klinicznej wspierałem osoby z rozpoznaniem:
- •Zespół Śniegu Optycznego (Visual Snow Syndrome)
- •PSSD (Post-SSRI Sexual Dysfunction)
- •BFS (Zespół łagodnych fascykulacji)
- •HPPD (Hallucinogen Persisting Perception Disorder)
- •Zaburzenie depersonalizacji-derealizacji
Dlaczego nie diagnozuję ADHD testem komputerowym
Specjalistę poznaje się po tym, czego odmawia. Kilka rzeczy świadomie robię inaczej niż „fabryki diagnoz".
Nie stawiam diagnozy testem typu MOXO ani innym testem komputerowym
Testy komputerowe (CPT) nie są rekomendowane przez towarzystwa naukowe jako podstawa rozpoznania ADHD. Mają niską trafność różnicową — nie odróżniają ADHD od lęku, depresji czy zmęczenia. Traktuję je co najwyżej jako materiał uzupełniający, nigdy jako dowód.
Diagnoza w 15 minut nie jest diagnozą
Rzetelne rozpoznanie ADHD u dorosłego wymaga ustrukturyzowanego wywiadu DIVA-5 (ok. 2 godzin) i wykluczenia zaburzeń, które dają podobne objawy. Krótka rozmowa i wypełniony formularz to przesiew, a nie diagnoza — i tak właśnie ją nazywam.
Nie pomijam diagnostyki różnicowej
Zanim sformułuję wnioski diagnostyczne, wykluczam alternatywne wyjaśnienia — depresję, lęk, dysocjację, cechy ze spektrum autyzmu. Bez tego etapu diagnoza jest zgadywaniem, a nie wnioskiem klinicznym.
Praktyka oparta na dowodach (EBPP)
Stosuję wyłącznie narzędzia o potwierdzonej rzetelności i trafności, a wnioski opieram na aktualnej wiedzy naukowej i doświadczeniu klinicznym. Więcej o tym, jak pracuję →
Jak przebiega diagnoza?
1. Konsultacja wstępna
Omówienie trudności i ustalenie zakresu diagnozy
2. Badania
Przeprowadzenie testów i wywiadów diagnostycznych
3. Omówienie wyników
Szczegółowe omówienie diagnozy i zaleceń